هراس به سر مىبردند چون مشاهده مىكردند كه مردم با طيب خاطر و علاقهء قلبى بدون انتظار پاداش مادى و دنيوى ، از فرمانها و دستورهاى آن خاندان ، اطاعت نموده و عشق و علاقهء فراوانى به آن دودمان نثار مىكردند . در عصر متوكل عباسى ، تسلسل رهبرى اين خاندان ، به امام هادى ( عليه السلام ) منتهى گرديده بود . چاپلوسان و متملقين خليفه به اطلاع او رساندند كه بعيد نيست على بن محمد روزى ، قصد انقلاب و كودتا داشته باشد و از اين همه محبت مردم به ضرر دستگاه خلافت ، استفاده نمايد و هيچ بعيد نيست كه از هم اكنون اسلحه و تداركات آن را تهيه و آماده سازد و طبيعى است در چنين صورتى نامه‌ها و مكاتبات و اسناد گويائى كه حاكى از اين گونه روابط بوده باشد در بايگانى منزل او وجود داشته باشد . اين قبيل فتنه گريهاى ناروا و تحريكات سوء اطرافيان ، متوكل را برانگيخت كه امام ( عليه السلام ) را از مدينه به سامرا بياورد و در حقيقت تحت نظر داشته باشد . حركت به سوى سامراء متوكل به يكى از امراى لشكر خود ، به نام " يحيى بن هرثمه " مأموريت جلب و تبعيد امام را داد و او را با 300 سرباز عازم مدينه نمود ، از روى سياست ، نامه اى در كمال احترام و توقير به آن حضرت نوشت كه مورخان تاريخ نگارش آن را سال 242 هجرى تعيين كرده اند ، در آن زمان امام در سن 20 سالگى بوده است . ( 1 ) متن نامهء دعوت اينك ترجمه متن نامهء دعوت آورده مىشود تا خوانندگان به خضوع و تملق فريبندهء متوكل پىببرند . " به نام خدا ، پس از حمد و ثناى الهى ، أمير المؤمنين ( متوكل ) خوب شما را مىشناسد ، با شخصيت ، و بزرگوارى و نسبت وقرابت شما با رسول خدا ( ص ) آشنا است ، تنها هدف او جلب رضايت و خشنودى خداوند عالم و شما خاندان رسالت مىباشد . اينك

--> 1 . مجلسى ، بحار الانوار ج 12 ، ص 146 .